´s Morgens opgehaald door de gids en met z´n allen een bezoek gebracht aan een open lucht museum van houten woningen en bouwstylen door de jaren heen in beeld gebracht.

Goed te zien hoe ze steeds groter werden met meer confort.

Daarna in Irkoets afgezet bij ons hotel en de rest van de dag vrij te besteden.

Wij besluiten na een wandeling door het centrum de markt te bezoeken omdat we een bontmuts willen scoren.

De eerste de beste kraam wilde niet ingaan op afdingen dus wij door en gelukkig maar want het aanbod werd gigantisch en afdingen lukte ook prima, Dus wij gelukkig met een bontmuts.

Verderop in de markt werd de sfeer bedreigend en we waren gewaarschuwd voor diefstal dus zijn ons heil maar elders gaan zoeken.

´s Avonds heerlijk gegeten bij een Chinees. Op tijd naar bed want we moeten morgen zeer vroeg op.

Onze trein vertrekt om 04.00uur lokale tijd.

Peter heeft deze nacht haast niet geslapen door het gesnurk van Henk.

Bij het verzamelen blijkt de helft van de groep griep te hebben gekregen en zijn zo ziek als wat.

De jongelui helpen elkaar geweldig met sjouwen, want de zieken zijn total loss. De groepssfeer wordt hier wel door versterkt.

Gelukkig goed allemaal in de trein gekomen en op tijd vertrokken. Verbazend hoe de treintijden soms een half uur af kunnen wijken en er op het hele traject per saldo op tijd gereden wordt.

Dan stappen we in een chinese trein: smerig, krap.... Een ramp.

Dan vallen we in de trein allemaal een voor een ten prooi aan overgeven en / of diarree, 15 van de 17 worden ziek.

En tussendoor, gedurende de hele nacht komen functionarissen vragen om het paspoort en moesten steeds nieuwe papiertjes op het formaat van een lucifesdoosje ingevuld worden met gegevens die ze al lang hadden.

Sommigen zijn er beroerd aan toe, maar gelukkig duurt de ellende voor de meesten maar een dag, en zijn er bij aankomst in Ulan Batar nog maar een paar met naweeeën.

Bij de grens was het wel een drama want de toiletten moeten daar afgesloten worden en dat gedurende 6 uur. Een van de zwaarste gevallen kon het niet houden en heeft maar in het gangpad gekost.

Waren ze niet blij mee, maar ze waren gewaarschuwd.Tot slot werden de coupees onderworpen aan onderzoek of er geen verstekeling in een kastje zat.

Wie wil er in godsnaam stiekem Mongolie in.

Uiteindelijk allemaal weer op de been aangekomen en opgevangen door de gids in Ulan Batar.

Na een ontbijt wat door een paar zeer voorzichtig werd genuttigd, Henk en Peter allebei aan de thee!!!!!!!!!. gaan we naar het Ger kamp.

Dit ligt op ruim een uur rijden van de stad. Het is zondag dus erg rustig op de weg.

De wegen zijn verschrikkelijk slecht. Constant slalom rijden om de gaten te ontwijken.

We krijgen een warme maaltijd en bespreken de mogelijkheden voor deze 2 dagen.

Deze middag besluiten Henk en Peter om het rustig aan te doen en alleen aan een competitie boogschieten mee te doen.

Valt niet mee om het doel te raken en volgens mij is de afstand 50meter wel een beetje te groot.

De rest van de dag ons gemak gehouden.

Morgen gaan we paardrijden en op een excursie van een drie uur naar het grote standbeeld van Djengis Khan. Dit mede om meer van de fascinerende landschappen te zien.

Het weer is prima. Temperatuur in de tent ( met kachel aan ) 18oC. Buiten in de schaduw 15oC. En in de zon 25oC. Alleen de wind kan heel koud zijn af en toe.

Maar tot nu toe prima getroffen voor de tijd van het jaar.

Peter betreurt: geen sneeuw.

De resort biedt een prachtig uitzicht op een ruw landaschap.