De dagen raken we gevoelsmatig al kwijt. Vreemd dat je zo snel aan het ritme van de trein kan wennen. Het geluid en de beweging is al heel normaal.

Heel geleidelijk sluipt het tijdverschil naar binnen.

Peter houdt de lokale tijd bij en ik de Moscow tijd.

Belangrijk voor lichaamsritme en vertrek/aankomsttijden want alles gaat nu door elkaar gehutseld worden.

We zijn door de roebels heen en kunnen geen pinautomaat vinden op de staions.

Hebben van onze reiskornuiten wat geld moeten lezen om eten te kopen.

Elk station is een avontuur wat kopen betreft.

Er is van alles en zoals ons gezegd niet duur.

In de trein hanteren ze prijzen die 4x het stationsniveau zijn.

Wat we kopen is vers en goed. Fruit, brood, vis en worst alles in ruime sortering.

Nu moeten we weer bier drinken want er was geen water.

We hebben ook nog geen wodka ontdekt dus je begrijpt armoe troef hier.

Nee hoor we vermaken ons uitstekend , de sfeer opperbest.

We slapen allemaal als doornroosje zonder dwergen.

We hebben mijn ramenspons/zeem uitgeleend ( niemand heeft zo'n ding) en in ruil komen ze ramen aan de binnekant zemen. Leuk hè?

De hele groep gaat naar het Baikal meer en de ger-tenten, maar wij zijn de enigen die naar Datong gaan. Sommigen hebben al spijt dat niet gekozen te hebben.

Het wordt nu wel kouder maar met een zonnetje erbij geen probleem.

Vanavond hebben we de instandmaaltijd gebruikt. Smaakt prima en ieder komt jaloers om de hoek kijken van onze coupe omdat het zo lekker ruikt.

De laatste avond van dit stuk van de reis door Siberië.

Om half zeven morgen vroeg worden de lakens ingenomen en verlaten we de trein voor Listvianka aan het Baikal meer.