Vandaag weer vroeg opgestaan.

Om 5.30 uur wat nieuw leven in de kachel gebracht en gaan slapen.

Onze opstoker komt om 6.30 uur de kachek weer aanmaken.

Die gooit er gewoon een plastic zak met kolen op met zak en al. Hoezo lucht vervuiling.

Na een ontbijt met z´n allen vertrokken naar Ulaan Batar. Het is weer geweldig mooi weer. Strakke blauwe lucht. Geen wind.

Na een bekende hobbel en slinger sessie gelukkig veilig bij het hotel aangekomen.

Henk en Peter wisten zich een strategische zetel voorin het voertuig te bemachtigen.

Peter kon daarna niet meer omvallen en Henk niet meer opstaan zo ruim zijn die posities, maar het zicht was onbelemmerd subliem naar voren en dat is goed voor de verslag legging.

We konden ook goed zien dat de chauffeur de voordeur nooit langer dan 3 seconden open liet staan. Met alle aandacht voor overstekende koeien heen en weer laverende tegenliggers en zelf kuilen ontwijkende manouvres heb ik groot respect voor die goede man gekregen. Hij kan ook nog telefoneren uiteraard wat ik haast vergeten te vermelden.

Er zit geen meter vlak stuk weg bij en de gaten zijn vaak meer dan een halve meter diep in het asfalt. Motorrijden lijkt ons hier ook een kamikaze bezigheid.

We komen veilig aan bij het hotel en gaan er bijna direct op excursie.

Eerste stop is de lunch. We gaan naar een mix van Chinese Wok en Japanse bakplaat.

Jonglerende koks zijn ook ingevlogen. Al met al heerlijk eten en gezellige tent. Zeer vriendelijk personeel en prachtig aangeklede meisjes.

Daarna gaan we naar het museum van Bogd Khaan. De eerste geestelijk leider die ook koning werd. Zijn onderkomen is bewaard gebleven in de woelige jaren en diverse bezettingen van Russen en Chinezen.

Alles ziet er totaal verwaarloosd uit, maar als je er eenmaal bent en tot je door laat dringen dat dit allles meer dan 1000 jaar oud is krijg je een andere kijk erop.

Knap dat ze toen zo´n bouwwerk konden maken zonder één spijker en dat het er nu nog staat.

Binnen imposerende afbeeldingen en kunst.

Daarna nog een boedha bezocht en het hoogste punt van Mongolië met uitzicht over de stad.

Ulaan Batar is een van de smerigste steden van de wereld.

Daarna naar het hart van de stad en lekker koffie gedronken op de 17e verdieping.

Hierop volgde een folklore show die werkelijk schitterend was.

Behalve de zang die natuurlijk voor ons heel onplezierig klinkt en niet om aan te horen is was het optreden van de artiesen subliem. We allemaal zonder uitzondering zeer enthousiast.

Voor al de muziek en dans en kleding perfect..

Nog even boodschappen gedaan, kan allemaal hier tot 21.00 uur en weer lekker gegeten.

De zoveelste fijne dag gehad.